γ-GT: τι είναι, τι σημαίνουν οι αυξημένες τιμές και ποια είναι τα φυσιολογικά όρια

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Η γ-GT (GGT) είναι ένζυμο που χρησιμοποιείται ως δείκτης για διαταραχές του ήπατος και της χολής. Το άρθρο εξηγεί τι δείχνει η εξέταση γ-GT, πότε οι τιμές θεωρούνται αυξημένες ή χαμηλές και ποια είναι τα φυσιολογικά όρια σε άνδρες και γυναίκες. Η γ-γλουταμυλ-τρανσπεπτιδάση γ-GT (Gamma-Glutamyl Transpeptidase - GGT) είναι ένα ένζυμο που καταλύει τη μεταφορά μιας ομάδας γ-γλουταμυλίου από ένα γ-γλουταμυλοπεπτίδιο σε ένα άλλο πεπτίδιο ή αμινοξύ ή στο νερό.
Το ένζυμο είναι ευαίσθητος αλλά όχι ειδικός δείκτης διαταραχών στο ήπαρ και την χολή. Στην διάγνωση αυτών είναι περισσότερο ευαίσθητη από την ALP ή την νουκλεοτιδάση. Ιδιαίτερα αυξημένες τιμές γ-GT στο ήπαρ παρατηρούνται σε τοξικές βλάβες του ήπατος όπως στην αλκοολική κίρρωση (αλκοολισμός).

Η γ-GT εντοπίζεται κυρίως στους νεφρούς, στο ήπαρ και στο σπλήνα. Αποτελεί την πιο ευαίσθητη εξέταση για την ανίχνευση του αποφρακτικού ίκτερου, της χολαγγειίτιδας και της χολοκυστίτιδος. Το γεγονός ότι τα επίπεδα της γ-GT είναι φυσιολογικά στα παιδιά και στις έγκυες γυναίκες σε αντίθεση με τα αυξημένα επίπεδα της LDh και αλκαλικής φωσφατάσης επιτρέπει τη χρησιμοποίησή της στη διαφορική διάγνωση ηπατοχολικών παθήσεων στις δύο αυτές ομάδες. Χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση χρόνιων αλκοολικών οι οποίοι βρίσκονται υπό θεραπεία. Χρησιμοποιείται ακόμη ως καρκινικός δείκτης, επειδή τα επίπεδά της αντανακλούν την υποτροπή ή την ύφεση της νόσου. Τα επίπεδα της γ-GT είναι φυσιολογικά στο έμφραγμα του μυοκαρδίου. Αυξήσεις μπορεί να παρατηρηθούν μετά την τέταρτη ημέρα και αποδίδονται σε δευτεροπαθή ηπατική βλάβη από καρδιακή ανεπάρκεια.

Το αυξημένο βάρος και τα φάρμακα αυξάνουν την γGT.

Αυξημένες τιμές γ-GT παρατηρούνται σε:

· Κίρρωση ήπατος
· Μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD)
· Πρωτοπαθή χολική κίρρωση
· Αποφρακτικό ίκτερο
· Χολόσταση
· Χολική ατρησία
· Ηπατίτιδα
· Ηπατικές μεταστάσεις
· Καρκίνος του ήπατος
· Αλκοολικοί

· Παγκρεατίτιδα
· Καρκίνος του παγκρέατος
· Καρκίνος του προστάτη
· Λοιμώδης μονοπυρήνωση
· Μυοτονική δυστροφία
· Νόσος του Crohn
· Υπερθυρεοειδισμός
· Υπερλιπιδαιμίες
· Σοβαρές παχυσαρκίες

Μειωμένες τιμές παρατηρούνται σε:

· Υποθυρεοειδισμός

Όρια αναφοράς: γ-GT:

Hλικία	Άνδρες	Γυναίκες
< 6 μηνών	12 - 122 IU/lt	15 - 132 IU/lt
6 – 12 μηνών	≤45 IU/lt	≤44 IU/lt
1 – 12 ετών	≤30 IU/lt	≤28 IU/lt
13 – 18 ετών	≤48 IU/lt	≤32 IU/lt
> 18 ετών	7 - 47 IU/lt	5 - 25 IU/lt

Μη Αλκοολική Λιπώδης Νόσος του Ήπατος

Μία από τις καταστάσεις που προκαλούν αύξηση των επιπέδων της γ-GT είναι η μη αλκοολική λιπώδης  νόσος του ήπατος (NonAlcoholic Fatty Liver Disease / NAFLD) η οποία αποτελεί τη συχνότερη μορφή χρόνιας ηπατοπάθειας και την 1η αιτία ανεύρεσης παθολογικά αυξημένων ηπατικών ενζύμων στο γενικό πληθυσμό. Προκαλείται από την παθολογική συσσώρευση λιπιδίων στα ηπατοκύτταρα, σε άτομα που δεν καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ. 

Διαβάστε επίσης

• Οι αυξημένες τιμές τρανσαμινασών, στις εξετάσεις αίματος, τι μπορεί να σημαίνει; Τι πρέπει να κάνουμε;
• Τα τριγλυκερίδια και οι νέες αναθεωρημένες φυσιολογικές τιμές τους. Ποιος ο ρόλος της ζάχαρης και ποια η κατάλληλη διατροφή για την μείωσή τους.
• Μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος, που οφείλεται και ποια η σημασία της άσκησης;
• Το συκώτι σας γνωρίζετε αν λειτουργεί φυσιολογικά; Έλεγχος ηπατικής λειτουργίας

Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων: γιατί η υιοθεσία και η φροντίδα είναι ευθύνη όλων μας

της Κλεπάτρας Ζουμπουρλή, medlabnews.gr iatrikanea

Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων στις 4 Απριλίου, μία «γιορτή» που όσο συνεχίζει να «γιορτάζεται» θα προσβάλλει τον πολιτισμό και την ανθρωπιά μας. 

Γιατί μόνο όταν αδειάσουνε τα καταφύγια, μόνο όταν δεν υπάρχει ούτε ένα πλάσμα εκεί έξω που πονάει μόνο, που πεινάει μόνο, που κρυώνει μόνο, που διψάει μόνο, που ζει και πεθαίνει ΜΟΝΟ, θα μπορέσει η λέξη «αδέσποτο» να σβηστεί από τα λεξικά και η λέξη «αγάπη» να γραφτεί στην καρδιά μας.

Τα αδέσποτα δεν είναι ένα βάρος, ένα παράσιτο, μία άσχημη εικόνα που χαλά την αισθητική μας. Είναι η συνέπεια της δικής μας αδιαφορίας, της έλλειψης παιδείας, ανθρωπιάς και αγάπης. Οι γάτες και οι σκύλοι που ζουν στον δρόμο δεν είναι άγρια ζώα που μπορούν να επιβιώσουν μόνα τους. Είναι πλάσματα που εξημερώθηκαν από τον άνθρωπο χιλιάδες χρόνια πριν και μόνο με τη βοήθεια του ανθρώπου μπορούν να επιβιώσουν. Και ο άνθρωπος αυτό οφείλει να κάνει, να τα σέβεται ως συγκάτοικούς του σε αυτό τον πλανήτη και να φροντίζει για την ευζωία τους.

Το προσδόκιμο ζωής ενός σκύλου ή μίας γάτας που ζει σε σπίτι μπορεί να φτάσει και τα 20 χρόνια. Όταν όμως το ίδιο αυτό πλάσμα βρεθεί στον δρόμο θα ζήσει μόνο 1,5 με δύο χρόνια, και αυτό μόνο αν είναι τυχερό. Η πείνα, η δίψα, οι ασθένειες, τα τροχαία και η κακοποίηση, κόβουν πρόωρα το νήμα της βασανισμένης ζωής τους. Τι χειρότερο από το να πεθαίνεις αβοήθητος στο δρόμο με ανθρώπους να σε προσπερνούν χωρίς να γυρνούν να σου ρίξουν μία δεύτερη ματιά γιατί θεωρούν ότι δεν είσαι δική τους ευθύνη; Και όμως, η ευθύνη δεν είναι μόνο του εκάστοτε δήμου και της πολιτείας γενικά. Η ευθύνη ανήκει σε όλους μας.

Λίγο νερό, λίγο φαγητό, ένα χάδι μπορεί να αλλάξει ακόμα και ολόκληρη τη ζωή ενός πλάσματος που υποφέρει εκεί έξω. Ο κάθε ένας μας μόνος του μπορεί να κάνει τη διαφορά. Όταν βλέπουμε ένα ζώο να υποφέρει είναι απάνθρωπο να το προσπερνάμε. Όχι, δεν θα τρέξει κάποιος άλλος για αυτό, εμείς μπορεί να είμαστε η τελευταία του ελπίδα. Οι φιλοζωικές οργανώσεις και οι εθελοντές κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να σώσουν όσα περισσότερα ζώα μπορούν αλλά είναι ακριβώς αυτό, εθελοντές, δεν πληρώνονται, δεν έχουν μισθό, έχουν απλά τον ελάχιστο σεβασμό προς τη ζωή και την αναγνώριση της ευθύνης που όλοι φέρουμε. Είναι άνθρωποι που αφιερώνουν όλη τους την ενέργεια, όλα τους τα χρήματα και όλη τους στη ζωή για αυτά τα τόσο αδικημένα πλάσματα. Σίγουρα αυτό δεν είναι κάτι που μπορούν να κάνουν όλοι. Σίγουρα όμως όλοι μπορούν να αναγνωρίσουν την ευθύνη τους και να βάλουν το δικό τους λιθαράκι σε αυτό τον αγώνα. Ο τρόπος είναι εξαιρετικά απλός. 

- ΔΕΝ κακοποιούμε τα αδέσποτα ζώα, στειρώνουμε 

- ΔΕΝ ζευγαρώνουμε τα ζώα μας, 

- ΔΕΝ παρατάμε τα ζώα μας στο δρόμο, υιοθετούμε και 

- ΔΕΝ αγοράζουμε μέχρι να αδειάσει και το τελευταίο κλουβί, 

- ΔΕΝ γυρίζουμε από την άλλη το κεφάλι όταν βλέπουμε ένα ζώο να πεινάει, να είναι άρρωστο ή χτυπημένο και να υποφέρει. Εάν δεν ξέρουμε πώς να το βοηθήσουμε ζητάμε βοήθεια αλλά δεν το αγνοούμε θεωρώντας ότι κάποιος άλλος θα ασχοληθεί μαζί του. Η ευθύνη είναι δική μας και μόνο δική μας.

Η μέγιστη κίνηση αγάπης που μπορούμε να κάνουμε είναι να υιοθετήσουμε ένα αδέσποτο ζώο. Να ανοίξουμε το σπίτι μας και την καρδιά μας για ένα πλάσμα που υποφέρει. Να αλλάξουμε τη ζωή του και να αλλάξουμε και τη δική μας ζωή προς το καλύτερο. Να δώσουμε την ευκαιρία στον εαυτό μας να μάθει τι σημαίνει ευγνωμοσύνη και ανιδιοτελής, απέραντη αγάπη. Γιατί αυτό θα μας δείχνει το ζώο που σώσαμε για όλη του τη ζωή. Να σώσουμε ένα αβοήθητο πλάσμα και μαζί με αυτό να σώσουμε τον εαυτό μας. Γιατί όταν σώζεις ένα πλάσμα από τον δρόμο, σύντομα συνειδητοποιείς ότι δεν έχεις σώσει μόνο εκείνο αλλά κυρίως τον εαυτό σου.  

Διαβάστε επίσης

Τα ζώα συμβάλλουν στην υγεία, στην αντιμετώπιση του άγχους, της μοναξιάς, υπέρτασης, κατάθλιψης

Ακολουθήστε το medlabnews.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις

Πρώτη δημοσίευση: 4 Απριλίου 2024 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 4 Απριλίου 2026

Αυγά εκτός ψυγείου: πόσο κρατάνε και τι πρέπει να προσέξετε για τη σαλμονέλα;

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Βαμμένα αυγά: Η σαλμονέλα αποτελεί κοινή μορφή για την τροφική δηλητηρίαση. Τα μολυσμένα αυγά αποτελούν, τα κύρια αίτια της.

Κατά τη διάρκεια του Πάσχα, πρέπει να γίνει κατάλληλη προετοιμασία για τα αυγά, καθώς και κατάλληλη συντήρηση για τα αυγά. Τα παραδοσιακά αυγά, που βάφονται το Πάσχα χρησιμοποιούνται και για διακοσμητικούς λόγους. Δηλαδή, μένουν εκτός ψυγείου.

 Ποια είναι η ζώνη κινδύνου

Αφήνοντας τα βραστά αυγά σε θερμοκρασία δωματίου για παρατεταμένες χρονικές περιόδους επιτρέπει σε επικίνδυνα βακτήρια, συμπεριλαμβανομένης της σαλμονέλας, να αυξάνονται με ταχύ ρυθμό.

Τα τροφιμογενή παθογόνα αναπτύσσονται γρήγορα σε θερμοκρασίες μεταξύ 10 και 60 βαθμών Κελσίου. Αυτή θεωρείται η “ζώνη κινδύνου”. Η μέση θερμοκρασία δωματίου κυμαίνεται στους 20-25 βαθμούς Κελσίου. Τα ψυγεία αποθηκεύουν τις τροφές κάτω από τους 5 βαθμούς Κελσίου. Αυτό είναι κάτι που επιβραδύνει τον ρυθμό ανάπτυξης των βακτηρίων.

 Χρήσιμες πληροφορίες για τα αυγά

Σύμφωνα με τους ειδικούς θα πρέπει πάντα να απορρίπτεται οποιαδήποτε ευπαθή τρόφιμα. Ανάμεσα σε αυτά είναι και τα βραστά αυγά. Αυτό, διότι έχουν μείνει σε θερμοκρασία δωματίου για περισσότερο από δύο ώρες. Η κατευθυντήρια γραμμή για αυτές τις δύο ώρες ισχύει για τα αυγά που μόλις τα έχετε βράσει, καθώς και για εκείνα που τα έχετε στην συντήρηση του ψυγείου και τα βγάζετε πάλι έξω.

Κατά τη διάρκεια των ζεστών καλοκαιρινών μηνών, ή οποιαδήποτε στιγμή η θερμοκρασία περιβάλλοντος υπερβαίνει τους 30 βαθμούς Κελσίου, πρέπει να πετάτε οποιαδήποτε ευπαθή τρόφιμα έχουν μείνει εκτός ψυγείου για περισσότερο από μία ώρα.

 Βραστά αυγά και ωμά αυγά

Δεδομένου ότι τα βραστά αυγά είναι μαγειρεμένα, μπορεί να πιστεύετε ότι είναι ασφαλέστερα από τα ωμά. Σύμφωνα με την αμερικανική Ακαδημία Διατροφής και Διαιτολογίας, τα βραστά αυγά είναι στην πραγματικότητα πιο επιρρεπή σε βακτηριακή μόλυνση, λόγω των ζημιών κατά τη διαδικασία μαγειρέματος στο κέλυφός τους. Μόλις τα βράσετε και κρυώσουν λίγο σε θερμοκρασία δωματίου, είναι σώφρον να τα βάλετε στο ψυγείο και να τα καταναλώσετε μέσα σε μία εβδομάδα.

Πώς να είναι ασφαλή τα αυγά

Ένα χαλασμένο αυγό δεν έχει πάντα αποκρουστική μυρωδιά, γι’ αυτό και πρέπει να μην το ριψοκινδυνεύετε αν δεν σας μυρίζει άσχημα. Πριν βράσετε τα αυγά, πετάξτε όποιο έχει ρωγμές και ατέλειες στο κέλυφος.

Βράστε τα καλά μέχρι ο κρόκος και το ασπράδι να είναι σφιχτά. Όταν τα σερβίρετε στο τραπέζι, ή όταν τα βγάζετε έξω ως διακοσμητικά, θυμηθείτε να τα μαζέψετε πάλι μόλις συμπληρώσουν δύο ώρες εκτός ψυγείου. Εάν τα αφήσετε έξω περισσότερο από όσο πρέπει, διακινδυνεύετε να πάθετε δηλητηρίαση.

Διαβάστε επίσης

• Πόσο ωφέλιμα είναι τα αυγά; Πόσα επιτρέπεται να τρώμε; Η αλήθεια με την χοληστερίνη
• Σαλμονέλωση (σαλμονέλα) με πυρετό, διάρροια, μπορεί να οφείλεται σε άπλυτα λαχανικά ή κακοσυντηρημένα τρόφιμα
• Tροφική δηλητηρίαση: 20 συνηθισμένα και ασυνήθιστα αίτια. Ποιά είναι τα συμπτώματα και πως μπορούμε να προστατευτούμε;
• Πόνος στην κοιλιά. Τι μπορείτε να κάνετε για να τον αντιμετωπίσετε

Κολοκάσι η υπερτροφή της Ικαρίας και της Κύπρου. Τα φύλλα του ΔΕΝ πρέπει σε καμία περίπτωση να καταναλωθούν ωμά

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Το Κολοκάσι είναι ποώδες φυτό το υπέργειο τμήμα του οποίου φθάνει σε ύψος τα 1,50 – 2,00 μέτρα. Το ριζικό σύστημα είναι θυσανώδες (δηλαδή δεν υπάρχει κεντρική ρίζα) και ο κύριος όγκος του συναντάται περίπου μέχρι ένα μέτρο κάτω από το έδαφος. Στην ουσία πρόκειται για ένα βολβό αντίστοιχο της φημισμένης σελινόριζας ή ακόμη και της πατάτας. Ευδοκιμεί για 14 ολόκληρους μήνες μέσα στο χώμα σε υγρά και ζεστά κλίματα. Είναι πλούσιο σε άμυλο και η γεύση του θυμίζει εκείνη της γλυκοπατάτας.
“Τα φύλλα του φυτού (που είναι και το μόνο μέρος του φυτού πάνω από το έδαφος) αποτελούνται από τον μίσχο και το έλασμα. Ο μίσχος έχει σπογγώδη υφή εσωτερικά ενώ το έλασμα του φύλλου είναι γυαλιστερό και παχύ”. “Τα μεσογονάτια διαστήματα του κορμού έχουν δακτυλιοειδές σχήμα, ο δε κορμός στη διάρκεια της ανάπτυξης του εκπτύσσει θυγατρικούς κορμούς.

Το φυτό που είναι γνωστό στη Κύπρο με την ονομασία Κολοκάσι, ταξινομικά ανήκει στην Οικογένεια Araceae (μονοκοτυλήδονα φυτά) και στο γένος Colocasia. Το γένος περιλαμβάνει το είδος Colocasia esculenta και το οποίο απαντάται σε πολλά μέρη του κόσμου, περιλαμβανομένης και της Κύπρου.

Η ονομασία του φυτού (κολοκάσι), σχετίζεται με το λατινικό του όνομα (Colocasia esculenta).

Στην Ινδία, είναι γνωστό ως “gaderi”, με τα μικρότερα να ονομάζονται “arbi” ή “arvi” και να είναι πιο κοινά και πιο δημοφιλή. Στην Ινδονησία, ονομάζεται “talas” ή “keladi”.

Στην Αυστραλία, η Κολοκασία η εδώδιμος ποικ. η υδρόβιος (Colocasia esculenta var. aquatilis) είναι ιθαγενής στην περιοχή Κίμπερλι της Δυτικής Αυστραλίας, η ποικιλία esculenta έχει εγκλιματισθεί στη Δυτική Αυστραλία, τη Βόρεια Επικράτεια, το Κουίνσλαντ και τη Νέα Νότια Ουαλία.

Στην Τουρκία, η Κολοκασία η εδώδιμος είναι τοπικά γνωστή ως “golevez” και καλλιεργείται κυρίως στις Μεσογειακές ακτές, όπως στην Αλάγια, η οποία είναι μια περιοχή της Αττάλειας.

Αν και τροπικό φυτό, φαίνεται πως τα είδη που έχουν προσαρμοστεί στις συνθήκες της Κύπρου (καθώς επίσης τη Συρία και την Αίγυπτο) αρέσκονται σε ξηρό κλίμα με ψηλές όμως αρδευτικές ανάγκες.

Το κολοκάσι καλλιεργείται στην Κύπρο για τους εδώδιμους κορμούς του, δηλαδή τις μάππες και τις πούλλες, που είναι πλούσιες σε άμυλο, πρωτεΐνες και βιταμίνες. Τόσο οι “μάππες” όσο και οι “πούλλες” αναπτύσσονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Η λέξη “μάππα” αναφέρεται στο κεντρικό κόρμο, ο οποίος βρίσκεται αμέσως κάτω από την επιφάνεια του εδάφους και προσδιορίζεται ονομαστικά ως “Κολοκάσι Σωτήρας”. Η λέξη “πούλλα” αναφέρεται σε κορμίδια τα οποία αποτελούν τις δευτερεύοντες ή θυγατρικούς κορμούς και οι οποίοι αναπτύσσονται προς τα πλάγια και προσδιορίζεται ονομαστικά ως “Κολοκάσι-Πούλλες Σωτήρας”.

Ικαρία και Κολοκάσι

Το Κολοκάσι καλλιεργείται και στην Ικαρία. Το νησί που έγινε γνωστό για τη μακροζωία των κατοίκων του, πέρα από τις ομορφιές του. Οι Ικαριώτες ξέρουν να επιλέγουν σωστά. Ένα από τα μυστικά τους ως γνωστόν για τα υψηλότατα ποσοστά μακροζωίας στο νησί είναι η μεσογειακού τύπου διατροφή που ακολουθούν. Γνωρίζουν καλά πως ότι και να συμβεί εκείνοι θα έχουν εξασφαλίσει τις δικές τους καλλιέργειες. Χαρακτηριστικό είναι πως όταν ξέσπασε ο Β Παγκόσμιος πόλεμος οι Ικαριώτες δεν πέρασαν δύσκολα τουλάχιστον όσον αφορά το φαγητό, αφού έτρωγαν τους βολβούς από τα κολοκάσια που ήταν σε αφθονία στο νησί. Σε βάθος χρόνου θα λέγαμε ότι και στην Ικαρία έχουν λιγοστέψει αρκετά λόγω και της ανεξέλεγκτης συλλογής τους. Όσον αφορά το ψήσιμο του, στην Ικαρία τουλάχιστον συνηθίζεται να το βράζουν για δύο ώρες και στη συνέχεια να το κάνουν σαλάτα παντρεύοντας το με διάφορα μυρωδικά, φρέσκο κρεμμύδι, λάδι και ξίδι. Μία ακόμη Ικαριώτική επιλογή είναι η Σκορδαλιά με Κολοκάσι.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Τόσο το ίδιο το κολοκάσι όσο και τα φύλλα του ΔΕΝ πρέπει σε καμία περίπτωση να καταναλωθούν ωμά καθώς εκτός από τις ευεργετικές τους ιδιότητες, δυστυχώς διαθέτουν και μία εξαιρετικά τοξική ουσία, το οξαλικό ασβέστιο. Ουσία βεβαίως που χάνεται κατά την διάρκεια της βράσης.

Για τον λόγο αυτό, συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας και φροντίζουμε πάντοτε να φοράμε γάντια.

Αντί για να το πλύνουμε, το καθαρίζουμε καλά με χαρτί ή με βρεγμένη πετσέτα και στη συνέχεια αφαιρούμε τη φλούδα κόβοντάς τη με το μαχαίρι.

Μπορούμε επίσης να το βράσουμε όπως είναι και μετά να αφαιρέσουμε την φλούδα του.

Δεν το τρώμε ποτέ ωμό γιατί περιέχει τοξίνες που αδρανοποιούνται με το βράσιμο.

Αποτελέσματα μελετών υποστηρίζουν πως η κατανάλωση ρίζας κολοκάσι που δεν έχει μαγειρευτεί σωστά, ενδέχεται να δημιουργήσει προβλήματα όπως πέτρες στα νεφρά, ουρική αρθρίτιδα κ.α.

Διατροφική αξία του κολοκάσι

Το Κολοκάσι περιέχει πρεβιοτικές ίνες και συγκεκριμένα είναι πολύ πλούσια σε ινουλίνη, έναν υδατάνθρακα που συνδέεται με την καλή υγεία του εντέρου, ενώ τα υψηλά επίπεδα της φρουκτόζης, το καθιστούν μια ελκυστική εναλλακτική λύση για σακχαρόζη, δεδομένου ότι η φρουκτόζη εξάγεται εύκολα από τους βολβούς.

Το κολοκάσι περιέχει επίσης βιταμίνη C, φώσφορο, Θειαμίνη, κάλιο και είναι πολύ καλή πηγή σιδήρου.

Θρεπτική αξία ανά 100 g (3.5 oz)
Ενέργεια	594 kJ (142 kcal)
Υδατάνθρακες	34,6 g
- Σάκχαρα	0.49
- Οι φυτικές ίνες	5,1 g
Λίπος	0,11 g
Πρωτεΐνη	0,52 g
Θειαμίνη (Vit. Β 1)	0.107 mg (9%)
Ριβοφλαβίνη (Vit. Β 2)	0,028 mg (2%)
Νιασίνη (Vit. Β 3)	0,51 mg (3%)
Παντοθενικό οξύ (Β 5)	0.336 mg (7%)
Η βιταμίνη Β 6	0.331 mg (25%)
Φυλλικό οξύ (Vit. Β 9)	19 μ § (5%)
Βιταμίνη C	5 mg (6%)
Βιταμίνη Ε	2,93 mg (20%)
Ασβέστιο	18 mg (2%)
Σίδερο	0,72 mg (6%)
Μαγνήσιο	30 mg (8%)
Μαγγάνιο	0.449 mg (21%)
Φώσφορος	76 mg (11%)
Κάλιο	484 mg (10%)
Ψευδάργυρος	0,27 mg (3%)
Πηγή: USDA Θρεπτικά Database

φύλλα, οι πρώτες

Θρεπτική αξία ανά 100 g (3.5 oz)
Ενέργεια	177 kJ (42 kcal)
Υδατάνθρακες	6,7 g
- Σάκχαρα	3 g
- Οι φυτικές ίνες	3,7 g
Λίπος	0,74 g
Πρωτεΐνη	5 g
Η βιταμίνη Α ισοδύναμα.	241 μ § (30%)
- β-καροτένιο	2895 μ § (27%)
- η λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη	1932 μg
Θειαμίνη (Vit. Β 1)	0.209 mg (18%)
Ριβοφλαβίνη (Vit. Β 2)	0.456 mg (38%)
Νιασίνη (Vit. Β 3)	1.513 mg (10%)
Η βιταμίνη Β 6	0.146 mg (11%)
Φυλλικό οξύ (Vit. Β 9)	126 μ § (32%)
Βιταμίνη C	52 mg (63%)
Βιταμίνη Ε	2,02 mg (13%)
Βιταμίνη Κ	108,6 μg (103%)
Ασβέστιο	107 mg (11%)
Σίδερο	2,25 mg (17%)
Μαγνήσιο	45 mg (13%)
Μαγγάνιο	0.714 mg (34%)
Φώσφορος	60 mg (9%)
Κάλιο	648 mg (14%)
Ψευδάργυρος	0,41 mg (4%)
Πηγή: USDA Θρεπτικά Database

Προάγει την υγεία του πεπτικού συστήματος

Οι φυτικές ίνες πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της διατροφής μας, αφού έχουν την ικανότητα να καθαρίζουν το παχύ έντερο και να προάγουν την υγεία του γαστρεντερικού συστήματος.

Το κολοκάσι περιέχει σημαντικά ποσοστά φυτικών ινών με αποτέλεσμα η τακτική κατανάλωση να βοηθά στη σωστή λειτουργία του παχέος εντέρου και να συμβάλλει στην αποτροπή δυσάρεστων καταστάσεων, όπως το φούσκωμα, τα αέρια στο στομάχι, οι στομαχικές κράμπες, η δυσκοιλιότητα, ακόμη και η διάρροια.

Διαθέτει ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες

Είναι γνωστό πως οι ελεύθερες ρίζες είναι επικίνδυνα υποπροϊόντα του κυτταρικού μεταβολισμού, τα οποία επιτίθενται στα υγιή κύτταρα του οργανισμού και τα μετατρέπουν σε καρκινικά. Συνεπώς, εάν θέλουμε να παραμείνουμε υγιής θα πρέπει να προστατεύσουμε τον οργανισμό μας από την επιβλαβή δράση τους.

Τα υψηλά επίπεδα βιταμινών Α και C, καθώς και άλλων φαινολικών αντιοξειδωτικών, συμπεριλαμβανομένης της κρυπτοξανθίνης, που απαντώνται στη ρίζα κολοκάσι, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθούν στην αποτελεσματική καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών μειώνοντας σημαντικά τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα και του στόματος.

Βοηθά στη διαχείριση του διαβήτη

Ακόμη ένας σπουδαίος ρόλος των φυτικών ινών που περιέχονται στη ρίζα του φυτού, είναι η ικανότητα να ρυθμίζουν τα επίπεδα ινσουλίνης και γλυκόζης στο αίμα.

Ως εκ τούτου η τακτική κατανάλωση κολοκάσι, βοηθά τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη να διαχειριστούν την ασθένεια και κατά συνέπεια να προστατευτούν από τα δυσάρεστα συμπτώματα, ενώ ταυτόχρονα συμβάλει στη πρόληψη εμφάνισης διαβήτη σε υγιή άτομα.

Βελτιώνει τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος

Το κολοκάσι περιέχει σημαντικό ποσοστό καλίου. Πρόκειται για ένα μέταλλο που διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην υγεία του οργανισμού, καθώς βοηθά στη σωστή λειτουργία μεταφοράς υγρών σε όλο το σώμα και ενισχύει τις γνωστικές λειτουργίες.

Επίσης συμβάλλει, τόσο στην άμεση ανακούφιση του στρες και της πίεσης από τα αιμοφόρα αγγεία, όσο και από τις αρτηρίες, προάγοντας την συνολική υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος.

Συμβάλλει στη διατήρηση της υγεία του δέρματος
Δύο βιταμίνες που αποτελούν ισχυρό σύμμαχο της υγείας του δέρματος είναι η βιταμίνη Ε και Α.

Συνεπώς, η κατανάλωση τροφίμων (όπως το κολοκάσι), που περιέχουν στην σύνθεση τους τα δύο πολύτιμα μικροθρεπτικά συστατικά, συνιστούν έναν εξαιρετικό τρόπο για να προστατεύσουμε την επιδερμίδα μας από τις βλάβες που προκαλούν οι υπεριώδεις ακτινοβολίες.

Οι βιταμίνες Α και Ε, βοηθούν επίσης να προστατευτούμε από τα σημεία πρόωρης γήρανσης συμπεριλαμβανομένου των λεπτών γραμμών και ρυτίδων και να επαναφέρουμε τη χαμένη λάμψη της επιδερμίδας.

Φαίνεται επίσης πως επιταχύνουν τη διαδικασία επούλωσης των τραυμάτων.

Δημιουργεί ισχυρό ανοσοποιητικό

Ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο της ρίζας κολοκάσι για την υγεία είναι ο ρόλος του στο ανοσοποιητικό σύστημα. Αναλυτικότερα, περιέχει ένα πολύ υψηλό ποσοστό βιταμίνης C, που διεγείρει την παραγωγή λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην προστασία του οργανισμούς από σοβαρές ασθένειες που προκαλούν διάφοροι παθογόνοι μικροοργανισμοί.

Διεγείρουν την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων
Η παρουσία σιδήρου και χαλκού στη ρίζα του κολοκάσι το καθιστά μια σημαντική τροφή κατάλληλη για την πρόληψη της αναιμίας και την ενίσχυση του κυκλοφορικού συστήματος.

Στην πραγματικότητα, τα δύο πολύτιμα μέταλλα είναι απαραίτητα για την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα οποία βοηθούν στην αύξηση της μεταβολικής δραστηριότητας, στην ανάπτυξη νέων κυττάρων και στη γενική οξυγόνωση του σώματος, με αποτέλεσμα τα όργανα του οργανισμού να λειτουργούν σε βέλτιστα επίπεδα.

Χρήσεις και μαγείρεμα

Το κολοκάσι έχει και καλλωπιστική χρήση λόγω της μορφής των μεγάλων φύλλων του. Το άμυλό του είναι εύπεπτο και χρησιμοποιείται συχνά και για βρεφικές τροφές.

Τρώγεται συνήθως ψητό, βραστό ή γιαχνί και ταιριάζει πολύ με χοιρινό ή βοδινό κρέας αλλά και με ψάρια. Μαγειρεύεται ως κυρίως πιάτο αλλά και μόνο του ως συνοδευτικό. Καλό θα είναι να αποφύγετε το πλύσιμό του πριν το μαγειρέψετε γιατί μετά στο ψήσιμο κολλάει και λιώνει. Αν όμως πρέπει οπωσδήποτε να πλυθεί, στεγνώστε το καλά με μια πετσέτα.

Οι Ικαριώτες το βράζουν για δύο ώρες και το κάνουν σαλάτα με μπόλικο φρέσκο κρεμμύδι και διάφορα μυρωδικά, λάδι και ξύδι ή μαγειρευτό με φασόλια.

Διαβάστε επίσης

• Η υπερτροφή που καλλιεργείται στην Ικαρία και θεωρείται ένα από τα μυστικά της μακροζωίας των Ικαριωτών
• Κουρκουμάς ή κιτρινόριζα ως αντιφλεγμονώδες, αντικαρκινικό, για τον διαβήτη, την χοληστερινη, το Αλτσχάιμερ, την ακμή, τις πανάδες
• Βάλσαμο ή βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο για την κατάθλιψη, τα τραύματα, το στομάχι, το άσθμα, τον καρκίνο. 
• Ρόφημα από τζίντζερ (πιπερόριζα) με λεμόνι και κανέλα για το στομάχι, αποτοξίνωση και απώλεια βάρους
• Ρόφημα με κουρκουμά για χαλάρωση και με θεραπευτικές ιδιότητες
• Σταμναγκάθι για το συκώτι, την καρδιά, το στομάχι, το δέρμα
• Ρίγανη και ριγανέλαιο, με ισχυρές αντιβακτηριακές, αντιοξιδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες (Origanum vulgare)